Verslag van de Dolomieten Marathon 2005
Dolomieten 2005 (incl de Maratona)
Wat een pracht omgeving, midden tussen dat hooggebergte met die prachtige afwisselende kleuren. De ene plaatje nog mooier dan de andere, je kijkt je daar echt de ogen uit.
Maar goed er moet ook nog gefietst worden en de eerste dag
(maandag 27 juni) zouden we (Henk, Jaap en ik) een gedeelte doen van de Sella
Ronda. Een hele mooie route over de Passo di Campolongo, Falzarego en de
Valparola. Het werd een rondje van
MARATONA 2005
De Passo di Giau heb ik dus helaas gemist tijdens de
Maratona, tja dan maar voor een jaar op herhaling om ook die pukkel ook te gaan
bedwingen.
De Maratona op zondag 3 juli 2005, de start was lekker koud, zo rond de 7 graden, de eerste kilometers waren dus koud en druk met gekke italianen die je aan alle kanten voorbij gaan, om op tijd weer thuis te kunnen zijn.
Over de Campolongo kwamen we weer wat in de zon te fietsen, dus weer iets aangenamer, de Pordoi ging voor mij niet zo lekker, wat rugklachten van alle klimkilometers van de hele week. De afdaling van de Pordoi was ijzig koud, brrrrrrrrr, ook nog in de schaduw, was blij dat ik mijn windjack nog aanhad.
Maargoed halverwege de afdaling is de afslag naar rechts en staat de
beklimming naar de Passo Sella te wachten, aan de voet hadden we ook de eerste
controlepost, even bijtanken dus. De klim is vaak 10% of meer, dus even afzien
tot aan de top. Na de top heb je dan die mooie uitzichten over de Sella Ronda.
Tijdens de afdaling moet er weer rechtsaf geslagen worden om de passo Gardena
te bedwingen. Persoonlijk vind ik dit wel een mooie klim met ook wat afdaling en
van zo rond de 7% klimwerk, voor mij dus zeer goed te doen. Ik kwam toen ook
redelijk weer in mijn ritme. Het wordt dan ook al aardig wat rustiger op de weg
en na de afdeling van de Gardena heb je in Corvara alweer de eerste
Verbazend hoeveel fietsers hier al afstappen na de
eerste lus. Mijn missie ging dus verder en hoppa daar was ie weer de Passo
Campolongo, voor mijn gevoel ging ie een stuk beter als de eerste keer. In
Arabba aangekomen vervolgd deze keer de weg naar links richting Pieve di
Livinallongo. In weze is het allemaal afdaling op een klein stukje vals plat na
dan. Dan kom je dus op een gegeven moment bij de splitsing naar de Giau en wat
schets mijn verbazing. Niet meer toegankelijk!!!!. Shit, 5 minuten te
laat, het scheen dat je tot 11.30 uur mocht doorrijden. Nou ja even verwerken en
de weg vervolgen naar de Passo Falzarego. Een mooie klim van rond 8% en
Onze andere toppers (Tjerk, Appie, Jaap, Paul, Henk
en Janneke) hadden wel de
Supergaaf om dit weer mee te maken en een ervaring
rijker in het hooggebergte van de Dolomieten.
