Verslagen Amade RadMarathon 2007

 

Verslag van Marinus van de AmadeRadMarathon:

Lang Weekend Amadéovernachtingslocatie Radstadt t.o. start/finish.

 

<!--[if !vml]--> <!--[endif]--> Aankomst woensdag rond 17.00 uur….Even bijkomen van de reis en lekker Oostenrijks tafelen.

Na een goede nachtrust en een slechte weersvoorspelling om te fietsen, vertrokken we met de auto richting de Edelweisspitze om te kunnen genieten van de beklimming en het uitzicht van de bergen rondom Gross Glockner.

 

’s Middags bij terugkomst toch nog even de fiets gepakt voor de acclimatisatie van de fietsomgeving.

Even een kleine beklimming richting Rossbrand. Deze begon met een gemiddelde stijging van ongeveer 12% en de volgende kilometer 11…Dusja nou niet bepaald een ideale warming-up te noemen. De steilheid werd daarna iets minder om toch nog een kilometer of 8 training bergop te doen. Daarna begon het harder te regenen en was de aardigheid er helaas weer af…snel terug naar de fietsenstalling in het hotel.  

De volgende ochtend stond de Tauernpass op de planning……de regen was vertrokken en had ruim plaats gemaakt voor de <!--[if !vml]--> <!--[endif]--> zon, helaas was de temperatuur nog niet superhoog…zo rond de 15 graden….op zich te doen, maargoed de planning was om de top van de Obertauern te bereiken en dat ligt toch op ruim 1750 meter hoogte….daar was de gemeten temperatuur 4 graden boven 0……brrrrrrrr en verder een dorp vol met hotels en restaurants. Schijnbaar iedereen tegelijk op reces, dus geen warme koffie met apfelstrudel.

Op de terugweg in de afdaling een behoorlijk kouwe wind tegen, maar op zich een mooie weg voor een snelle afdaling met een hoogst gemeten snelheid van bijna 80 km/uur.

Aangekomen in Untertauern even genoten van de welverdiende koffie mit apfelstrudel en even weer lekker opwarmen van de koude afdaling…

Nog niet echt opgewarmd de laastste kilometers richting Radstadt. Kwamen onderweg nog de echte toppers tegen, die nog de intentie hadden om ook te top te bereiken. Of dat gelukt is??

Thuis aangekomen nog even een cooling-down rit naar Flachau en terug.

Al met al weer 81 kilometer op de teller met 1353 hoogtemeters.

Op de dag voor de marathon wilden we toch nog wat kilometers maken om de benen in “shape” te houden.

De thermometer was ons alweer beter gezind en de verwachting was dat het 25 graden zou gaan worden. De tocht ging richting Flachau naar St Johann im Pongau ( een gedeelte van de Amadé Radmarathon). Redelijk vlak allemaal tot aan Moos. Hier begon de 14 kilometer lange afdaling naar St Johann..Deze hebben we dus op terugweg weer beklommen. Op zich wel te doen met gemiddeld bijna 4% stijging. Weer 53 kilometer en 576 hoogtemeters en biezonder mooi fietsweer.

  <!--[if !vml]--> <!--[endif]--> De zondag was het moment van de waarheid….De Amadé Radmarathon…de start was om half 8 voor de deur van ons hotel.

De start is zoals gebruikelijk een gekkenboel, met veel fietsers die je links en rechts passeren om schijnbaar een goede tijd neer te kunnen zetten.

Na een aantal kilometers al een pittige klim richting Forstau …..Veel gehijg en gepuf en zelfs al fietsers die de klim per voet blijkbaar leuker vinden. Op de top even gewacht op Dina en daarna de weg weer vrolijk vervolgt richting de volgende klim van Pichl naar Ramsau…..een pittige klim met een gemiddelde stijging van ongeveer 10%...op de top nog wat golfbewegingen om daarna de afdaling in te gaan richting Filzmoos. Ongeveer een kilometer voor het einde van de afdaling werden we tegengehouden door de organisatie… Er bleek een verschrikkelijk ongeluk te zijn gebeurt.. een fietser was gecrached en met zijn hoofd onder de vangrail gekomen en is hierbij naar we later hoorden overleden….

In Filzmoos hebben we even weer bijgetankt bij de controlepost om daarna de weg weer te vervolgen richting Eben en Hüttau.. Hiertussen bevindt zich ook de afslag naar de lange route. Deze blijft nog even in de planning. In Bisschofshofen rijden we enkele kilometers over de grote weg, wat in Oostenrijk ook geen problemen geeft, hier houden de automobilisten meer rekening met de fietsers.

Hierna komen we in St Johann en kunnen we beginnen aan een 9 kilometer lange klim naar Wagrain.

<!--[if !vml]--> <!--[endif]--> Dit is een leuke klim voor het binnenblad om de beenspieren even goed te testen.

Nog even klimmen naar Moos vanuit Wagrain en dan zit het klimwerk er weer op. Even de shirts rechttrekken voor de foto’s onderweg. Na 4 uur en 22 minuten fietsen komen we voldaan <!--[if !vml]--> <!--[endif]--> over de finish.

We werden opgevangen door Henk, die inmiddels al een klein uurtje over de streep was.

Ik moet zeggen dat deze Radmarathon toch zeker een van de mooiere tochten is. Zeer goed georganiseerd en een hele mooie entourage eromheen en voldoende verzorgingsposten.

 

 

Hier ook nog een verslag van Henk:

Zo nu even een verslag van een trip die anders is uitgepakt dan verwacht.
De hele week in twijfel fiets wel of niet mee. In mijn optiek had het weinig nut. We konden geen auto uitsparen als de fiets niet mee ging dus fiets toch maar mee met de gedachte rondje Flachau door het dal lukt net, even kijken bij wat wintersportadressen uit het verleden, terrasje etc.
Op woensdagavond aangekomen in Radstadt na 11 uur rijden en een prima hotel.
Volgende dag erg slecht weer. Voor mij niet erg dus dan maar een ritje naar de Grossglockner Hochalpenstrasse. wat een klim; moet er niet aan denken om deze te beklimmen zelfs niet goed getraind. Respekt voor een ieder die hier boven komt,

Bij terugkomst bijna droog dus men wilde toch nog even een stukje fietsen. Beklimming Rossbrand, foutje bedankt: 1e km 12% procent gemiddeld, 2e km 11% procent gemiddeld. Na 2km zuruck, dit leek me erg onverstandig. Nog even een klein stukje rond Radstadt een enorme stortbui en na 10km terug bij het hotel :oops:

Vrijdag redelijk weer, in ieder geval droog. de dag begon echter slecht in Radstadt vond een meneer het nodig om het portier te openen net toen ik voorbij kwam. Zo'n portier van een audi A4 geeft niet mee. Gevolg op de grond, allemaal schaafplekken, het rechterbovenbeen inmiddels helemaal blauw en geel. Beetje last van de knie verder niets.
Dan maar proberen de Tauernpas te beklimmen. Een erg mooie maar lastige klim. Op hangen en wurgen boven gekomen na diverse keren gestopt te hebben; wel een mooie gelegenheid om foto's te nemen:

Boven was het slechts 4 graden en geen enkele localiteit open in Obertauern. De afdaling was errrg koud en mezelf nog vervloekt dat ik geen handschoenen had meegenomen.
Zaterdag beetje omhangen en startnummer toch maar opgehaald. Was allemaal goed geregeld.

Zondag de vraag wat doen we? Vrienden hadden het 1e deel van de route verkend: alleen de 1e klim is lastig verder valt het mee. Ok, ik ben overtuigd ik start en sla dan na de 1e verzorgingspost af zodat ik totaal op een km of 50 uitkom. Dat leek me nog net haalbaar.
We konden vanuit het hotel starten. Om half 8 dan vertrokken. Temperatuur 11 graden en dat zou later oplopen tot 27 graden. Zoals altijd in een cyclo vertrekken ze weer als gekken. Na 1,5km dan de 1 klim. procentje of 10 en een km of 4. Het houd niet over, direkt maar op 30x29 :oops: en met een km of 7 naar boven. Pff niet fijn. Afdaling en daarna de volgende klim. Vond het nogal een steile klim en het bleek dat de fietsvrienden de route niet goed hadden verkend en deze klim van 12% niet hadden gedaan :? Af en toe maar even stoppen en een foto nemen want ik heb toch tijd zat. Hierna op een soort hoogvlakte vals plat omhoog; er kwam geen einde aan. Uiteindelijk toch de mooie afdaling in.

Een paar km voor de verzorgingspost in Filzmoos zie ik in een bocht een vlaggenist, althans dat dacht ik; het blijkt een fietser te zijn die met een wielerjasje staat te zwaaien. Vol in de remmen en dan zie ik iemand liggen onder de vangrail. Voor zover ik het kon zien zag het er slecht uit. Was ook net gebeurt want men was nog bezig bidons en andere zaken van de weg te halen. Ook was er nog geen ambulance oid. Het zijn altijd trieste beelden die je bijblijven zeker als je later hoort dat de Duitse deelnemer is overleden. Fietsers voor mij waarschuwen in Filzmoos een ambulance en deze scheurt erheen. Ik hoorde dat ook nog een traumahelicopter is ingezet, helaas tevergeefs.

In Filzmoos eten en drinken en toch meer weer verder op zoek naar de afslag richting Radstad. Het gaat voornamelijk naar beneden en geen afslag gezien. Uiteindelijk na tig km een afslag richting Bischofshofen :oops: Er zit niets anders meer op dan door te gaan en dat was zeker niet de bedoeling. Het blijft licht aflopen of vlak naar Bischofshofen en St Johann im Pongau. Klimmen naar de verzorgingspost; ook hier weer voldoende en vriendelijke mensen. De klim richting Wagrain ging nog redelijk maar daarna was het echt gebeurt. Vanaf Wagrain steeds klimmen richting Flachau was afzien. Hierna via Altenmarkt naar de finish in Radstadt. Ongewild dus gefinished op de korte afstand van 98km

Al met al een goede organisatie die mi terecht besloot de prijsuitreiking te cancelen. Ik kan deze tocht aanraden. Totaal 1800 deelnemers waaronder 14 Nederlanders.
Hoop volgende jaar fit en getraind in de herkansing te gaan en dan op de 176km.